-
Mαθήματα - Σεμινάρια Στον χώρο μας διοργανώνονται μαθήματα και σεμινάρια που σκοπό τους έχουν την δημιουργική απασχόληση, την αυτοδιαχείριση της γνώσης και την κοινωνική συναναστροφή.Περισσότερα → -
Προγράμματα κινητικότητας Αγαπητοί φίλοι και φίλες,Περισσότερα →
η "European - Village" είναι συνεργάτης ή συντονίζει τα παρακάτω προγράμματα κινητικότητας.
Για τις προϋποθέσεις συμμετοχής και για τον τρόπο δράσης κάντε κλικ παρακάτω
Το κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινάει με ένα μικρό βήμα, ή με ένα μικρό "κλίκ" στην δικιά μας περίπτωση.
-
Δρώμενα στο Καφενείο Διαβάστε αναλυτικά τις δράσεις μας και τα δρώμενα στον χώρο του καφενείου αλλά και στον περιβάλοντα χώρο. Ενημερωθείτε για τις λεπτομέρειες των συμβάντων και συμμετέχετε και σείς με την παρουσία σας.Περισσότερα →
Οι βασικοί τομείς ενδιαφέροντος μας είναι:
- η κοινωνική (μη κερδοσκοπική) και αλληλέγγυα οικονομία,
- ο αντιπραγματισμός,
- το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο,
- η βιοποικιλότητα και ο σεβασμός του φυσικού περιβάλλοντος,
- η βιολογική γεωργία,
- η ηθική κατανάλωση,
- η αυτάρκεια και οι πρακτικές D.I.Y γενικότερα,
- η βιωματική / μη τυπική εκπαίδευση,
και, - τα εναλλακτικά μοντέλα διαβίωσης / οικο-κοινότητες.
Οφείλουμε όλοι και όλες απο εμάς να δημιουργήσουμε τις νέες κοινωνικές δομές που θα διαδεχτούν αυτό το απάνθρωπο και αχόρταγο οικονομικό σύστημα που βιώνουμε.
Όπως σε κάθε μεγάλη στροφή της ιστορίας μπορεί να μην είμαστε απόλυτα σίγουροι που θα καταλήξουμε αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε πλέον βέβαιοι για το τι πρέπει να αφήσουμε πίσω μας και αυτά είναι: η πλεονεξία, ο ατομισμός, τα υπέρμετρα ΕΓΩ, η βία, η καταπίεση απο άνθρωπο σε άνθρωπο και απο τον άνθρωπο προς την ζωή γενικότερα.
Η προσέγγιση πάνω στα προβλήματα των καιρών δεν μπορεί να είναι αποσπασματική αλλά ολιστική όπως ολιστική θα πρέπει να είναι και η απαξίωση του παλιού οικονομικού μοντέλου.
Τα περιβαλλοντικά, κοινωνικά, οικονομικά προβλήματα είναι στην βάση τους προβλήματα συνείδησης και έτσι θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε μέσα απο την συνεργασία και τον διάλογο.
Εμείς σαν οργάνωση προσπαθούμε να βάλουμε ένα λιθαράκι, την πραγματικότητα που θέλουμε θα την χτίσουμε όλοι και όλες εμείς οι "χωριάτες" του πλανητικού χωριού.
Θάρθει καιρός
Θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδιπου τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις.
Εσύ εισ' η ελπίδα.Άκου θάρθει καιρόςπου τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούςδε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θάμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!-
θα μιλάνε με χρώματακι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχασε μια μεγάλη φιάλη με νερόλέξεις και έννοιες σαν
και αυτέςαπροσάρμοστοι - καταπίεση - μοναξιά - τιμή - κέρδος - εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ΄ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ΄ όλα αυτά Μαρία.
ΟΙ ΦΥΡΔΗΜΗΓΔΟΙ
ΟΙ ΦΥΡΔΗΜΗΓΔΟΙ Αρμένιζαν με πλοίο ένα κόσκινο, ναί,
Ένα κόσκινο είχαν για πλοίο:
Και παρ’όσα τους λέγαν συγγενείς και γνωστοί,
Ξεκινήσανε κάποιο του χειμώνα πρωϊ,
Κι ένα κόσκινο είχαν για πλοίο!
Κι όταν πήρε το κόσκινο να στριφογυρνά,
Κι όλοι απ’΄ξω φωνάζαν «θα πνιγείτε παιδιά!»
Απαντήσαν «Το κόσκινο αυτό είναι μικρό,
Μα δεν δίνουμε δεκάρα! Δε δίνουμε δυό!
Ένα κόσκινο έχουμε πλοίο!»
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν,
Αρμενίζαν μακρυά μ’ένα κόσκινο, ναι,
Μ’ένα κόσκινο τόσο ταχύ.
Για πανί είχαν ένα πέπλο πρασινωπό
Με κορδέλλα δεμμένο αντίς για ιστό,
Πάνω σ’ένα τσιμπούκι μακρύ
Κι όλοι όσοι τους βλέπαν βιαστικά να περνούν,
«Δε θ’αργήσουνε», λέγαν, «ν’απογοητευτούν»!
Ο ουρανός είναι μαύρος, το ταξίδι μακρύ,
Μα κι εδώ που τα λέμε, βρίσκω λάθος βαρύ
Να’ναι κόσκινο τόσο ταχύ!»
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν.
Μα νερό μπήκε μέσα στο κόσκινο, ναί,
Μες στο κόσκινο μπήκε πολύ,
Και έτσι αποφασίσαν για να μείνουν στεγνοί,
Να τυλίξουν τα πόδια μες σε ρόζ χαρτί,
Που το στεριώσαν μ’ένα καρφί.
Ξενυχτήσαν μες σ’ένα σκεύος απο πηλό,
Κι έλεγαν, «Ό’τι κάμαμε ήταν σοφό!
Ο ουρανός είναι μαύρος, το ταξίδι μακρύ,
Αλλ’εμείς πάντα βγαίνουμε σ’όλα σωστοί
Και γυρίζουμε όλη την Γή».
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν.
Όλη νύχτα στα μάκρη αρμενίζανε, ναί
Κι όταν έγειρε ο ήλιος ξανά,
Σιγοσφυρίξαν ένα φεγγαρίσιο σκοπό
Μια κουδούνα βαρώντας που έβγανε ηχώ,
Μες στων μαύρων βουνών τη σκιά.
«Τι χαρούμενοι που είμαστε, ω Τιμ-Μπα-Λο,
Μ’ένα κόσκινο κι ένα σκεύος απο πηλό,
Σαν τις νύχτες, κάτω απ’το σεληνόφως τ’ωχρό
Σιγοπλέουμε στα μάκρη με πέπλο χλωρό
Μες στων μαύρων βουνών την σκιά!»
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν.
Ταξειδέψαν στη θάλασσα τη Δυτική,
Και σε μια δεντροσλέπαστη ακτή,
Πήραν τάρτα, καρρότσι, κουκουβάγια και ρύζι,
Πήραν ένα μελίσσι π’ολοένα βουίζει,
Πήραν και ένα γουρούνι παχύ.
Αγοράσαν επίσης πράσινες καλιακούδες,
Μερικές γλυκοπάτουσες μικρές μαϊμούδες,
Σαράντα μπουκάλες με Ριγκ-Μπο-Ρει,
Κι ογδόντα βαρέλια τυρί.
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν.
Και σε είκοσι χρόνια γυρίσαν ξανά,
Σε είκοσι χρόνια, κι ευθύς,
Όλοι είπαν «Για κοίταξε πώς μεγάλωσαν!
Τη θανάσιμη ζώνη και τις λίμνες οργώσαν,
Τα βουνά της τσιγκλώδους οπής!»
Κι ήπιανε στην υγειά τους, και τους ψήσαν πολλά
Μπουρεκάκια φτιαγμένα με φίνα μαγιά
Κι είπανε μεταξύ τους, «αν ζήσουμε,
Μ’ένα κόσκινο κι εμείς θ’αρμενίσουμε,
Στα βουνά της τσιγκλώδους οπής!»
Είναι λίγα πολύ, και πολύ μακρινά,
Τα μέρη όπου οι Φυρδημήγδοι ζούν
Έχουν κεφάλια πράσινα, και χέρια γαλανά,
Και σε κόσκινο μέσα αρμενίζουν.
